Τα συμπεράσματα βασίστηκαν σε έρευνα επιστημόνων από το πανεπιστήμιο του Σίδνεϋ οι που μελέτησαν στοιχεία για 59.325 ενήλικες από τη Biobank του Ηνωμένου Βασιλείου, οι οποίοι φορούσαν επιταχυνσιόμετρα (φορητούς μετρητές δραστηριότητας) στον καρπό τους στην αρχή της μελέτης.Στη συνέχεια παρακολουθήθηκαν για έως και επτά χρόνια για διάφορα προβλήματα υγείας.
Τι έδειξαν οι αναλύσεις
Τα άτομα με υψηλό δείκτη γενετικού κινδύνου είχαν 2,4 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν διαβήτη τύπου 2 σε σύγκριση με εκείνους με χαμηλό δείκτη γενετικού κινδύνου.
Η μελέτη έδειξε ότι πάνω από μία ώρα μέτρια έως έντονη σωματική δραστηριότητα την ημέρα, συσχετίστηκε με 74% χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2 σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες που έκαναν λιγότερο από 5 λεπτά φυσικής δραστηριότητας καθημερινά.
Αυτό ίσχυε ακόμη και όταν ελήφθησαν υπόψη άλλοι παράγοντες, συμπεριλαμβανομένου του γενετικού κινδύνου.
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν επίσης ότι οι συμμετέχοντες με υψηλό γενετικό κίνδυνο, αλλά περισσότερο δραστήριοι, αντιμετώπιζαν χαμηλότερο κίνδυνο να αναπτύξουν διαβήτη τύπου 2 σε σύγκριση με εκείνους με χαμηλό γενετικό κίνδυνο αλλά λιγότερο δραστήριους σωματικά.
«Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τον γενετικό μας κίνδυνο και το οικογενειακό μας ιστορικό, αλλά αυτό το εύρημα παρέχει πολλά υποσχόμενα νέα ότι μέσω ενός ενεργού τρόπου ζωής, μπορεί κανείς να μειώσει σε μεγάλο βαθμό τον κίνδυνο διαβήτη τύπου 2» λέει η επικεφαλής συγγραφέας, αναπληρώτρια καθηγήτρια Melody Ding από το Κέντρο Charles Perkins.
Οι ειδικοί συστήνουν μέτριας έντασης δραστηριότητα όπως είναι το γρήγορο περπάτημα ενώ οι πιο έντονες ασκήσεις που μπορεί να βάλει κάποιος στην καθημερινότητά του περιλαμβάνουν το τζόκινγκ, την αερόβια άσκηση, το γρήγορο ποδήλατο κ.α
Τα συγκεκριμένα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση «British Journal of Sports Medicine».
