Ο κίνδυνος αφορά τον πιθανό τραυματισμό στους ανώτερους αεραγωγούς που προκαλούνται από τις επαναλαμβανόμενες δονήσεις. Αυτή η κατάσταση μπορεί να προκαλέσει δυσλειτουργία στην κατάποση και να καταστήσει τα άτομα πιο ευάλωτα στην εμφάνιση άπνοιας κατά τον ύπνο.
Οι ερευνητές θέλησαν να εντοπίσουν ποιες είναι οι βλάβες που προκαλούνται λόγω της δόνησης, αλλά και ποιος είναι ο μηχανισμός επούλωσης της ανώτερης οδού των αεραγωγών. «Σύμφωνα με εκτιμήσεις των ερευνητών, υπάρχουν ενδείξεις ότι η έρευνα θα οδηγήσει σε έγκαιρα προληπτικά μέτρα και μακροπρόθεσμα θα ενισχύσει την επούλωση των ιστών που έχουν υποστεί βλάβη και προκαλούνται από ροχαλητό» σημειώνουν οι ερευνητές.
Πολλά και χρήσιμα τα συμπεράσματα
Η έρευνα αποκάλυψε πως το άτομο με έντονο ροχαλητό και υπνική άπνοια μπορεί να προκαλεί νευρομυικές βλάβες στην ανώτερη αναπνευστική οδό, οι οποίες παρατηρούνται τόσο σε δομικό όσο και σε μοριακό επίπεδο. Τα συμπεράσματα όμως δεν σταματάνε εδώ καθώς διαπιστώθηκε και σύνδεση μεταξύ του ροχαλητού και των προβλημάτων στην κατάποση καθώς και μια σχέση μεταξύ της βλάβης των νεύρων και της αποφρακτικής άπνοιας του ύπνου. Ειδικά η υπνική άπνοια μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε αναπνευστική ανακοπή κατά τη διάρκεια του ύπνου, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων.
Το έντονο και βαρύ ροχαλητό αποδείχτηκε πως σχετίζεται και με απώλεια νεύρων και μυϊκής μάζας στο μαλακό ουρανίσκο. Επιπλέον, οι προσπάθειες του σώματος να θεραπεύσει τον κατεστραμμένο ιστό διαταράχθηκαν με αποτέλεσμα μια ανώμαλη δομή των μυών.
«Τα ευρήματα αποδεικνύουν πως ο οργανισμός κάνει προσπάθειες να θεραπεύσει τους τραυματισμούς αλλά η επανάληψη του ροχαλητού για μεγάλο διάστημα, ανακόπτει αυτήν την προσπάθεια και εμποδίζουν την επούλωση. Γίνεται ένας φαύλος κύκλος, όπου το ροχαλητό προκαλεί βλάβη και ταυτόχρονα διαταράσσει την επούλωση των τραυματισμών, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε δυσχέρεια κατάποσης και άπνοια ύπνου.
Όλα τα παραπάνω συμπεράσματα σκιαγραφούν μια πιο αναλυτική εικόνα των επιδράσεων των κραδασμών, οι οποίοι με τη σειρά τους αυξάνουν τις δυνατότητες εξεύρεσης τρόπων πρόληψης βλαβών και ενίσχυσης των διαδικασιών επούλωσης του σώματος.
