Φαίνεται λοιπόν πως η κατανάλωση της γλυκιάς ουσίας «ξυπνά» τα καρκινικά κύτταρα και μπορεί να διεγείρει την ανάπτυξη καρκινικών όγκων. Το ερώτημα για την πιθανολογούμενη σχέση καρκίνου και ζάχαρης απασχολούσε επί δεκαετίες τους ογκολόγους και μπορεί πλέον να βοηθήσει στον επαναπροσδιορισμό της διατροφής των ανθρώπων που πάσχουν.
Τα περισσότερα μη καρκινικά κύτταρα στο σώμα αντλούν την ενέργειά τους από την αερόβια αναπνοή, δηλ. τη διαδικασία που περιλαμβάνει τη διάσπαση των αφομοιωμένων τροφών σε χρήσιμα, πλούσια σε ενέργεια μόρια μέσω μιας σειράς χημικών διεργασιών που απαιτούν οξυγόνο και στη συνέχεια απελευθερώνουν διοξείδιο του άνθρακα ως υποπροϊόν. Αυτή όμως την διαδικασία δεν την ακολουθούν τα καρκινικά κύτταρα αλλά φαίνεται πως τα αυτά διασπούν γρήγορα τα σάκχαρα και διεγείρουν την ανάπτυξη του όγκου. Η ονομασία αυτού του περίπλοκου φαινομένου ονομάζεται «φαινόμενο Warburg».
Σε πιο ειδικές παρατηρήσεις, οι ερευνητές προσπάθησαν να αποκρυπτογραφήσουν τον τρόπο που οι καρκινικοί όγκοι μετατρέπουν σημαντικά υψηλότερες ποσότητες ζάχαρης σε γαλακτικό οξύ, συγκριτικά με τους υγιείς ιστούς. Ο Johan Thevelein καθηγητής του Katholieke Universiteit Leuven ανέφερε σχετικά πως «η έρευνά μας αποκαλύπτει το πώς η αυξημένη κατανάλωση ζάχαρης από τα καρκινικά κύτταρα οδηγεί σε έναν φαύλο κύκλο όπου η διαρκής διέγερση των όγκων, οδηγεί τελικά σε νέους όγκους. Καταφέραμε να εξηγήσουμε την συσχέτιση μεταξύ του φαινομένου Warburg και της επιθετικότητας του καρκίνου. Αυτή η σχέση που έχει η ζάχαρη και ο καρκίνος επιφέρει σοβαρές συνέπειες. Τα αποτελέσματά μας αποτελούν τη βάση για μελλοντική έρευνα στον τομέα αυτό. Η επόμενη έρευνα μπορεί, πλέον, να πραγματοποιηθεί με πολύ πιο ακριβή και σχετική εστίαση».
