Συγκεκριμένα, σε μελέτη που έγινε προβολή για διαβήτη τύπου 1 και διαβήτη τύπου 2 για τα επόμενα 40 χρόνια, η αύξηση του διαβήτη τύπου 1 κυμαίνεται από 3-65% και η αύξηση του διαβήτη τύπου 2 κυμαίνεται μεταξύ 70-700%, περίπου.
Οι ειδικοί από το Ινστιτούτο Επιδημιολογίας του Γερμανικού Κέντρου Διαβήτη στο Πανεπιστήμιο Χάινριχ Χάινε του Ντίσελντορφ, χρησιμοποιήσαν ένα μαθηματικό μοντέλο πρόγνωσης για την συχνότητα της νόσου και στις δύο μορφές της (διαβήτης τύπου 1 και 2), ως το 2060 στις ΗΠΑ, με βάση την πορεία επιπολασμού της νόσου από το 2002 ως το 2017. Το αποτέλεσμα της σχετικής μελέτης, δημοσιεύεται στο τρέχον τεύχος του επιστημονικού περιοδικού Diabetes Care.
Τα αποτελέσματα της έρευνας
Σύμφωνα με τη μελέτη, ο αριθμός των νέων με διαβήτη θα αυξηθεί από 213.000 άτομα εκ των οποίων οι 185.000 με διαβήτη τύπου 1 και οι 28.000 με διαβήτη τύπου 2 το 2017, σε 239.000 άτομα εκ των οποίων οι 191.000 με διαβήτη τύπου 1 και οι 48.000 με διαβήτη τύπου 2 το 2060. Προϋπόθεση για το αποτέλεσμα αυτό είναι να παραμείνει η επίπτωση σταθερή όπως το 2017. Η πρόβλεψη αυτή σημαίνει αύξηση των περιστατικών διαβήτη τύπου 1 κατά 3% και διαβήτη τύπου 2 κατά 69%.
Παρόλα αυτά, αν οι αυξητικές τάσεις που παρατηρήθηκαν μεταξύ 2002 και 2017 συνεχιστούν, τότε ο ρυθμός αύξησης του διαβήτη τύπου 1 θα φτάσει το 65% και του διαβήτη τύπου 2 θα φτάσει το 673%.
Στην περίπτωση αυτή, ο προβλεπόμενος αριθμός νέων με διαβήτη θα φτάσει τις 526.000 άτομα, με τις 306.000 άτομα να αφορούν διαβήτη τύπου 1 και οι 220.000 άτομα να αφορούν διαβήτη τύπου 2.
Στα πλαίσια της συγκεκριμένης έρευνας οι επιστήμονες τόνισαν πως είναι αναμενόμενη μια διερεύνηση των ανισοτήτων σε φυλετικό και εθνοτικών επίπεδο του διαβήτη τύπου 2, με τα ποσοστά να είναι υψηλότερα στους ισπανόφωνους και τους αφροαμερικάνους.
Σχετικά με τα αποτέλεσμα της μελέτης, τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νόσων των ΗΠΑ ανακοίνωσαν πως, «θα πρέπει να λειτουργήσει σαν καμπανάκι αφύπνισης για όλους μας», στην κατεύθυνση της «ενίσχυσης των προσπαθειών για πρόληψη και σωστή διαχείριση των χρονίων παθήσεων όχι μόνο για τον σημερινό πληθυσμό, αλλά και για τις επόμενες γενιές».
Παράλληλα τονίσθηκε η ανάγκη να περιοριστούν οι υγειονομικές ανισότητες στον διαβήτη και να υπάρξει ισότιμη πρόσβαση στην πρόληψη και στη διαχείριση της νόσου, για όλον τον πληθυσμό.
