Πιο συγκεκριμένα, οι θειαζολιδινεδιόνες (TZD) μείωσαν αποτελεσματικά την εμφάνιση της νόσου Αλτσχάιμερ κατά περισσότερο από το ένα πέμπτο σε μια νέα μελέτη που πραγματοποιήθηκε σε περισσότερους από μισό εκατομμύριο ασθενείς. Οι ειδικοί επικεντρώνουν την έρευνά τους στη δράση του φαρμάκου καθώς οι δραστικές του ουσίες, μειώνοντας την αντίσταση στην ινσουλίνη και στοχεύοντας στην «κακή» χοληστερόλη, ενισχύουν τη ροή του αίματος και την παροχή οξυγόνου στον εγκέφαλο.
Πάντως, οι συγκεκριμένες αγωγές δεν χρησιμοποιούνται πλέον σε ευρεία κλίμακα γιατί έχουν συσχετιστεί με την ηπατική τοξικότητα και διάφορα καρδιακά προβλήματα, όμως οι ερευνητές τώρα υποστηρίζουν πως η συνθήκη αυτή μπορεί να αναθεωρηθεί λόγω της πρόληψης που προσφέρουν στη γνωστική εξασθένιση των διαβητικών ασθενών.
Τα στάδια της έρευνας
Στην παρούσα μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα συγκέντρωσαν στοιχεία από 560.000 ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, ηλικίας άνω των 60 ετών, για την περίοδο από το 2000 έως το 2019.
‘Όλοι οι συμμετέχοντες λάμβαναν κάποια αγωγή για τον διαβήτη τύπου 2, όπως τη μετφορμίνη ή τη σουλφονυλουρία. Οι αγωγές λαμβάνονταν συνήθως μία φορά την ημέρα, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις ο ασθενής μπορεί να λαμβάνει έως και τρεις δόσεις την ημέρα.
Την επόμενη οκταετία, η υγεία όσων έλαβαν μέρος στη μελέτη καταγράφηκε και παρακολουθήθηκε μέσω των ιατρικών αρχείων των Βετεράνων για οκτώ χρόνια κατά μέσο όρο.
Διαπιστώθηκε πως όσοι χρησιμοποιούσαν μόνο τις θειαζολιδινεδιόνες παρουσίασαν 22% χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης της άνοιας από κάθε αιτία, σε σχέση με εκείνους που χρησιμοποιούσαν μετφορμίνη εντός του πρώτου έτους.
Επιπλέον, παρατηρήθηκε 11% μείωση του κινδύνου της άνοιας ειδικότερα και αντίστοιχα 57% μείωση των περιπτώσεων της αγγειακής άνοιας, που προκαλείται από τη μειωμένη ροή αίματος στον εγκέφαλο.Αξίζει να σημειωθεί πως η αποτελεσματικότητα τους ήταν ακόμα πιο ισχυρή σε συνδυασμό με τη μετφορμίνη, καθώς μείωσαν περαιτέρω τον κίνδυνο της γνωστικής εξασθένισης κατά 11%.
Τα αποτελέσματα της έρευνας, σύμφωνα με τους ειδικούς, θα μπορούσαν να γίνουν η αφορμή να επαναξιολογηθεί η δράση αυτών των φαρμάκων για ένα τόσο σοβαρό σκοπό όπως η μελέτη των νευροεκφυλιστικών ασθενειών.
