Μοναξιά: Aφορά περισσότερο το ανδρικό ή το γυναικείο φύλο;

H μοναξιά μπορεί να εξελιχθεί σε μια εξαιρετικά δυσβάσταχτη κατάσταση που απειλεί τη σωματική και την ψυχική υγεία κάθε ανθρώπου. Έχει επικρατήσει η άποψη πως, όσο μεγαλώνει κάποιος, τόσο αυξάνεται και η πιθανότητα να «χτυπηθεί» από τη μοναξιά.

Όλοι θεωρούμε πως όταν ξεκινάμε τη ζωή μας δημιουργούμε ένα μεγάλο κύκλο ανθρώπων που απαρτίζεται από συγγενείς, φίλους, γνωστούς, συνεργάτες κ.α. αλλά σταδιακά οι σχέσεις αυτές σκορπίζουν και ο κύκλος γίνεται όλο και πιο κλειστός  Αυτός είναι ο εμπειρικός κανόνας που γνωρίζουμε οι περισσότεροι.

Ειδικοί που μελέτησαν τον αντίκτυπο της μοναξιάς σε ερευνητικό επίπεδο εξέτασαν την εξέλιξη της μοναξιάς καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής στη Νορβηγία. Είναι αξιοσημείωτο ότι οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η καμπύλη της μοναξιάς στη μέση ηλικία και την τρίτη ηλικία εξαρτιόταν από το φύλο του ατόμου, με τους άνδρες να βιώνουν περισσότερη μοναξιά στη μέση ηλικία και τις γυναίκες να βιώνουν περισσότερη μοναξιά στα γηρατειά. Τα συμπεράσματά τους δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό έντυπο «Journal of Personality and Social Psychology».

«Η μοναξιά ορίζεται συνήθως ως η απάντηση σε μια αντιληπτή αντίστιξη μεταξύ της επιθυμητής ποσότητας και της ποιότητας της κοινωνικής ζωής και των κοινωνικών σχέσεων», υπογραμμίζουν οι συντάκτες της έρευνας, με επικεφαλής τον Tilmann von Soest του Πανεπιστημίου του Όσλο. Αυτή η παραδοχή αφορά το ίδιο άνδρες και γυναίκες;

Τα αποτελέσματα της έρευνάς τους έδειξαν ουσιαστικές διαφορές στις ηλικιακές τάσεις στη μοναξιά, με σταθερή αύξηση της μοναξιάς από τα 40 έως τα 80 έτη για τις γυναίκες, ενώ το επίπεδο της μοναξιάς των ανδρών ακολούθησε μια καμπύλη σχήματος U, με τα υψηλότερα επίπεδα μοναξιάς να εντοπίζονται στην ηλικία των 40 και των 80 ακριβώς, όταν στο μεσοδιάστημα (40 έως 80) αυτή εμφάνιζε πτωτικές τάσεις.

Για να προκύψει κάποιο επιστημονικό συμπέρασμα, οι ερευνητές εξέτασαν δημογραφικά στοιχεία, οικογενειακή κατάσταση και στοιχεία τρόπου ζωής 5.000 ενηλίκων στη Νορβηγία, από το 2002 μέχρι και το 2007, μέσα από δομημένα ερωτηματολόγια που αφορούσαν τις κοινωνικές και διαπροσωπικές τους σχέσεις. Είναι ενδιαφέρον ότι διαπίστωσαν ότι η διαφορά στις καμπύλες της μοναξιάς για τους άνδρες και τις γυναίκες ήταν υπερβολικά μεγάλη για να αγνοηθεί.

Οι ειδικοί από τη Νορβηγία τόνισαν πως δεν ήταν ενδιαφέρουσα διαπίστωση μόνο η διαφορά στα δυο φύλλα αλλά φάνηκε πόσο σπουδαίο ρόλο παίζουν και  οι κοινωνικές και περιβαλλοντικές συνθήκες που συμβάλουν στην ανάπτυξη της μοναξιάς, σε βάθος χρόνου. Οι ασθένειες, η ύπαρξη μιας αναπηρίας, η μη ύπαρξη συζύγου/συντρόφου και η εμπειρία χηρείας συνδέονταν με μεγαλύτερη μοναξιά ενώ, όπως είναι αυτονόητο, οι εξωστρεφείς άνθρωποι εμφάνιζαν λιγότερη αύξηση της μοναξιάς κατά την περίοδο της γήρανσης.

Μοιραστείτε το