Το μήκος των δαχτύλων στα χέρια είναι ένδειξη πιθανής οστεοαρθρίτιδας;

Η οστεοαρθρίτιδα είναι σήμερα μια ιδιαίτερα διαδεδομένη ασθένεια σε όλον τον κόσμο που έχει ως χαρακτηριστικό τη φθορά του χόνδρου, o οποίος προστατεύει τις αρθρώσεις.

Τα κύρια συμπτώματα που ταλαιπωρούν όσους πάσχουν είναι ο πόνος στις αρθρώσεις, η δυσκαμψία, το κλείδωμα και μερικές φορές μία διάχυση υγρού στην περιοχή της άρθρωσης. Η νόσος είναι χαρακτηριστική της φθοράς που προκαλεί η προχωρημένη ηλικία αλλά υπάρχουν και άλλοι λόγοι στους οποίους οφείλεται, όπως το υπερβολικό βάρος, οι βαριές χειρωνακτικές εργασίες, οι αθλητικοί τραυματισμοί κα.

Πρόβλεψη της οστεοαρθρίτιδας στην ουσία δεν υπάρχει όπως και καμία φαρμακευτική ή άλλου είδους αγωγή που να προλαμβάνει την ανάπτυξη της νόσου. Αυτό που συμβουλεύουν όλοι οι ορθοπαιδικοί είναι να ελέγχουμε το βάρος μας, να ασκούμαστε με προσοχή και χωρίς να καταπονούμε τις αρθρώσεις και να δίνουμε προσοχή στο είδος των υποδημάτων μας, ανάλογα με την εργασία που θέλουμε να πραγματοποιήσουμε (π.χ. παπούτσια που απορροφούν τους κραδασμούς, μαλακά και με ασφαλή δεσίματα για την γυμναστική μας).

Μια νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ στην Αγγλία, η οποία δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Arthritis & Rheumatism», υποστηρίζει τώρα πως το μήκος των δαχτύλων μας στα χέρια μπορεί να «προβλέψει» την εκδήλωση της οστεοαρθρίτιδας στο μέλλον. Συγκεκριμένα, οι ειδικοί υποστηρίζουν πως όταν ο δείκτης είναι μικρότερος σε μήκος από τον παράμεσο τότε ο κίνδυνος οστεοαρθρίτιδας εκτιμάται πως είναι αυξημένος.

Η αναλογία δείκτη-παράμεσου είναι γνωστή και έχει χρησιμοποιηθεί πολλές φορές για να αξιολογηθούν διάφοροι παράμετροι υγείας (η γνωστή αναλογία 2D:4D). Έχει παρατηρηθεί ότι οι άντρες συνήθως έχουν χαμηλότερο δείκτη, δηλαδή ο δείκτης τους τείνει να είναι πιο κοντός από τον παράμεσο, ενώ στις γυναίκες τα δύο δάχτυλα συχνά έχουν το ίδιο μήκος.

Η ερευνητική ομάδα εξέτασε περισσότερους από 2000 ανθρώπους, με βάση αυτόν τον δείκτη και την ίδια στιγμή πήρε και το ιατρικό τους ιστορικό, για να διαπιστώσουν πόσοι από αυτό το δείγμα είχαν εκδηλώσει οστεοαρθρίτιδα. Τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν αποδεικνύουν πως  -ασχέτως άλλων παραμέτρων όπως η ηλικία, το φύλο, ο δείκτης μάζας σώματος ή η φυσική κατάσταση– ο χαμηλός δείκτης 2D:4D συσχετίστηκε σταθερά με τον αυξημένο κίνδυνο οστεοαρθρίτιδας (ιδίως στα γόνατα και τα ισχία).

Μάλιστα οι ερευνητές τόνισαν πως τα άτομα που έχουν χαμηλό δείκτη 2D:4D έχουν μέχρι και δυο φορές παραπάνω πιθανότητες να νοσήσουν από οστεοαρθρίτιδα, σε σύγκριση με αυτούς που ο δείκτης είναι ίσος ή και μεγαλύτερος του 1 (μεγαλύτερος δείκτης από παράμεσο ή δείκτης ίσος με παράμεσο).

Στην ερώτηση πως εξηγείται αυτή η συσχέτιση του μήκους των δαχτύλων και της υγείας των αρθρώσεων, επιστημονική απάντηση δεν υπάρχει. Εικάζεται σε πρώτη φάση πως παίζουν κάποιον ρόλο διάφοροι ορμονικοί παράγοντες όπως τα επίπεδα της τεστοστερόνης ή των οιστρογόνων.

 

Μοιραστείτε το