Σε παγκόσμιο επίπεδο, εκτιμάται ότι περίπου 1 στα 100 παιδιά διαγιγνώσκεται με διαταραχή αυτιστικού φάσματος, με σημαντικές διαφοροποιήσεις μεταξύ χωρών, οι οποίες εξηγούνται με τις διαφορές στην πρόσβαση σε υπηρεσίες και τα συστήματα καταγραφής. Σε ορισμένες χώρες, η διάγνωση γίνεται σε μικρότερη ηλικία και με μεγαλύτερη συχνότητα, ενώ σε άλλες παρατηρούνται καθυστερήσεις ή υποδιάγνωση.
Ο ΟΟΣΑ αναδεικνύει τη σημασία της ανόδου στον αριθμό των διαγνώσεων και δημιουργεί αυξημένες απαιτήσεις για τα συστήματα υγείας και εκπαίδευσης. Απαιτείται ενίσχυση των διαγνωστικών και θεραπευτικών υπηρεσιών, ανάπτυξη υποστηρικτικών δομών στη σχολική εκπαίδευση και φυσικά ένας καλύτερος συντονισμός μεταξύ υγειονομικών και εκπαιδευτικών υπηρεσιών.
Όπως επισημαίνει η έκθεση του ΟΟΣΑ, τα εκπαιδευτικά συστήματα καλούνται να προσαρμοστούν ώστε να καλύψουν τις ανάγκες ενός ολοένα μεγαλύτερου αριθμού παιδιών με νευροαναπτυξιακές διαταραχές.


