H ερευνητική ομάδα που υπογράφει τη μελέτη απαρτίζεται από ερευνητές του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL), με επικεφαλής την δρα Γκάμπι Καπτούρ. Οι ειδικοί αρχικά ανέλυσαν – μέσω φασματομετρίας μάζας – πρωτεΐνες στο αίμα 54 υγειονομικών που είχαν μολυνθεί με κορονοϊό και έκαναν σύγκριση με δείγματα αίματος από 102 συναδέλφους τους που δεν είχαν ποτέ Covid-19.
Η ανάλυση των στοιχείων έδειξε πως υπήρχαν σημαντικές διαφορές στα επίπεδα μερικών πρωτεϊνών έως έξι εβδομάδες μετά την αρχική λοίμωξη. Χρησιμοποιώντας έναν αλγόριθμο τεχνητής νοημοσύνης (μηχανικής μάθησης), εντόπισαν μια «υπογραφή» στις εν λόγω αυξημένες πρωτεΐνες, που προβλέπει με επιτυχία (ποσοστό σφάλματος μόνο 6%) κατά πόσο ένας ασθενής θα εμφανίσει στη συνέχεια επίμονα πολύμηνα συμπτώματα της Covid-19, ακόμη κι ένα έτος μετά την αρχική διάγνωση της νόσου.
Με βάση αυτά τα αποτελέσματα, οι ερευνητές τόνισαν πως, αν τα ευρήματα επιβεβαιωθούν μέσω μιας μεγαλύτερης έρευνας σε ασθενείς με covid-19 , τότε θα μπορεί να αναπτυχθεί ένα νέο προγνωστικό τεστ αίματος για μακρά Covid-19, παράλληλα με το μοριακό διαγνωστικό τεστ (PCR).
Οι δηλώσεις των ειδικών
Η Καπτούρ τόνισε ότι «όπως δείχνει η μελέτη μας, ακόμη και η ήπια ή ασυμπτωματική Covid-19 διαταράσσει το ‘προφίλ’ των πρωτεϊνών στο πλάσμα του αίματος μας. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και η ήπια νόσος επηρεάζει τις φυσιολογικές βιολογικές διαδικασίες με δραματικό τρόπο έως τουλάχιστον έξι εβδομάδες μετά τη λοίμωξη. Ένα τεστ που θα προβλέπει τη μακρά Covid-19 ήδη από τη στιγμή της αρχικής λοίμωξης, μπορεί να αναπτυχθεί γρήγορα και φθηνά. Η μέθοδος μας μπορεί να αναλύσει χιλιάδες δείγματα μέσα σε ένα απόγευμα».
Η ερευνήτρια δρ Γουέντι Χέιγουντ του UCL και του Νοσοκομείου Great Ormond Street, δήλωσε ότι «αν μπορούμε να εντοπίσουμε ανθρώπους που είναι πιθανό να εμφανίσουν μακρά Covid, τότε ανοίγει ο δρόμος για να δοκιμάσουμε θεραπείες, όπως τα αντιικά φάρμακα, σε πιο πρώιμο και αρχικό στάδιο της λοίμωξης, προκειμένου να δούμε κατά πόσο είναι δυνατό έτσι να μειώσουμε τον κίνδυνο μιας κατοπινής μακράς Covid».
Η σχετική δημοσίευση έγινε στο ιατρικό περιοδικό «ebioMedicine»,
