×

Προειδοποίηση

JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 222

Τι είναι επιτέλους οι ευρυαγγείες και ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για τη θεραπεία τους;

Γράφει ο  Νικόλαος Τσεκούρας - Αγγειοχειρουργός

Συχνά οι ευρυαγγείες θεωρούνται ένα άνευ κλινικής σημασίας αισθητικό πρόβλημα που η αντιμετώπισή τους μπορεί να γίνει εύκολα και χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια από κάποιο γιατρό. Είναι όμως έτσι; Ο Αγγειοχειρουργός κ. Νικόλαος Τσεκούρας, MD, ECFMG, Διδάκτωρ του Παν/μίου Αθηνών, μας ενημερώνει για την πάθηση, τους κινδύνους και τον σύγχρονο τρόπο διάγνωσης και θεραπείας.

Τι είναι επιτέλους οι ευρυαγγείες;

Ευρυαγγείες ονομάζουμε τις μικρές κόκκινες, μωβ ή μπλε, παθολογικά διατεταμένες φλέβες, οι οποίες εμφανίζονται κάτω από την επιδερμίδα, συχνότερα στην περιοχή των ποδιών και στο πρόσωπο. Η διάμετρός τους ποικίλει από 0.1mm έως 1mm και μπορεί να εμφανίζονται μεμονωμένες ή ως εκτεταμένοι φλεβικοί σχηματισμοί με αραχνοειδή ή θυσανοειδή μορφή.

Σε αντίθεση με τους κιρσούς , οι ευρυαγγείες είναι μικρότερες σε μέγεθος, δεν προεξέχουν του δέρματος και βρίσκονται πιο κοντά στην επιδερμίδα. Κλινικά, η παρουσία ευρυαγγειών στο πόδι σημαίνει μικρή, αλλά παθολογική κυκλοφορία του φλεβικού αίματος στο κάτω άκρο. Συνήθως συνοδεύονται από λίγο πιο μεγάλες και λίγο πιο βαθιές φλέβες, οι οποίες ονομάζονται δικτυωτές φλέβες. Οι δικτυωτές φλέβες, ακόμα και όταν δεν αποτελούν αισθητικό πρόβλημα, έχουν μεγάλη κλινική σημασία καθώς είναι αυτές που τροφοδοτούν με αίμα τις ευρυαγγείες.

Τι προκαλεί τις ευρυαγγείες;

veinsΟι ευρυαγγείες δημιουργούνται λόγω αυξημένης πίεσης μέσα σε μικρές φλέβες, κοντά στην επιδερμίδα και αποτελούν το αρχικό στάδιο της ίδιας ακριβώς πάθησης που προκαλεί και τους κιρσούς των κάτω άκρων και ονομάζεται « Χρόνια Φλεβική Ανεπάρκεια - ΧΦΑ». Οι ευρυαγγείες αποτελούν φλεβική ανεπάρκεια 1ου σταδίου, ενώ οι κιρσοί 2ου.

Οι παράγοντες που ευνοούν την εμφάνιση των ευρυαγγειών είναι οι ίδιοι με αυτούς την δημιουργία των κιρσών : ένας ισχυρός γονιδιακός / κληρονομικός παράγοντας, που συνδέεται με καταστροφή φλεβικών βαλβίδων και την παθολογική ροή αίματος μέσα στις ευρυαγγείες.

Επιπλέον, οι ευρυαγγείες, όπως και οι κιρσοί, είναι πολύ πιο συχνές στις γυναίκες και η συχνότητα εμφάνισής τους αυξάνεται με την ηλικία.

Άλλοι παράγοντες που συμβάλουν στην εμφάνιση ευρυαγγειών σε ασθενείς με γενετική προδιάθεση είναι: ορμονικοί παράγοντες (εγκυμοσύνη, εφηβεία, εμμηνόπαυση, χρήση αντισυλληπτικών χαπιών, ορμονοθεραπεία στην εμμηνόπαυση), η πολύωρη ορθοστασία ή καθιστική θέση του σώματος, η έλλειψη σωματικής άσκησης, και η παχυσαρκία.

Μπορούν οι ευρυαγγείες να προκαλέσουν συμπτώματα;

Συνήθως οι ευρυαγγείες δεν δίνουν συμπτώματα και το βασικότερο πρόβλημα που προκαλούν είναι η αντιαισθητική εικόνα των κάτω άκρων, η οποία, πολλές φορές, μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την αυτοεκτίμηση και την ποιότητα ζωής του ασθενή.

Όταν υπάρχουν συμπτώματα αυτά μπορεί να είναι: αίσθημα βάρους των ποδιών, αίσθημα καύσου, κνησμός, νυχτερινές κράμπες, ή ήπιο οίδημα στην περιοχή των αστραγάλων.

Τα συμπτώματα αυτά είναι ήπια τις πρωινές ώρες και επιδεινώνονται σταδιακά μέχρι το βράδυ.

Χρειάζεται ειδική εξέταση πριν από τη θεραπεία των ευρυαγγειών;

Οι ευρυαγγείες, όπως και οι κιρσοί είναι εκδηλώσεις του ίδιου νοσήματος (Χρόνια Φλεβική Ανεπάρκεια) η οποία απαιτεί πλήρη υπερηχογραφικό έλεγχο του φλεβικού συστήματος, πριν από την έναρξη θεραπείας. Είναι χαρακτηριστικό ότι 1 στους 4 ασθενείς που παρουσιάζουν ευρυαγγείες πάσχει από ανεπάρκεια κεντρικού φλεβικού στελέχους όπως η μείζονα ή η ελάσσονα σαφηνή φλέβα (1) χωρίς να έχουν κιρσούς, ούτε καμία άλλη κλινική εκδήλωση φλεβικής ανεπάρκειας! Εάν δεν αντιμετωπιστεί πρώτα η ανεπάρκεια των κεντρικών φλεβικών στελεχών, η επακόλουθη θεραπεία των ευρυαγγειών τους έχει μικρές πιθανότητες επιτυχίας και ο κίνδυνος υποτροπής, σε σύντομο χρονικό διάστημα, είναι υψηλός.

Η σύγχρονη πρακτική στα περισσότερα κέντρα ακολουθεί τον κανόνα ότι όλοι οι ασθενείς με ευρυαγγείες χρειάζονται triplex φλεβών, εκτός από αυτούς με μικρής έκτασης ευρυαγγείες στην έξω επιφάνεια του μηρού.

Επιπλέον, πιθανότερο είναι το ενδεχόμενο ανεπάρκειας κεντρικού φλεβικού στελέχους, σε ασθενείς με ευρυαγγείες, όταν: 1) οι ευρυαγγείες είναι εκτεταμένες και σε πολλές διαφορετικές περιοχές του κάτω άκρου, 2) όταν είναι πολλές στην περιοχή του αστραγάλου, 3) όταν υπάρχει ιστορικό σχετικά σύντομων υποτροπών, 4) όταν υπάρχει ιστορικό σκληροθεραπειών μικρής αποτελεσματικότητας και 5) όταν οι ασθενείς αναφέρουν συμπτώματα όπως: βάρος, καύσος, κνησμός, οίδημα, κράμπες.

1. AbuRahma AF, Bergan JJ, editors. Noninvasive vascular diagnosis. New York: Springler-Verlag, 2000.

Πως πραγματοποιείται η θεραπεία των ευρυαγγειών;

Η θεραπεία των ευρυαγγειών ενδείκνυται για την ανακούφιση από ενοχλήματα στα κάτω άκρα, όταν αυτά υπάρχουν, κυρίως όμως για την αποκατάσταση της αισθητικής των ποδιών. Υπάρχουν αρκετές διαφορετικές τεχνικές για την αντιμετώπιση των ευρυαγγειών, που η καλή γνώση και ο συνδυασμός τους μπορούν να προσφέρουν άριστο αποτέλεσμα.

Οι πλέον σύγχρονες τεχνικές αντιμετώπισης ευρυαγγειών είναι:

Η θεραπεία των ευρυαγγειών επιτυγχάνεται με συνεδρίες στο Ιατρείο με συνεδρίες. Συνήθως κάθε συνεδρία αφορά ένα πόδι και απαιτείται χρονικό διάστημα περίπου 15-20 ημερών, μέχρι την επόμενη συνεδρία στο ίδιο πόδι, ανάλογα βεβαίως και από την τεχνική που εφαρμόστηκε την προηγούμενη φορά. Ο μέσος όρος των συνεδριών που απαιτούνται για κάθε πόδι είναι 3-4 αλλά αυτό μπορεί να διαφέρει σημαντικά, ανάλογα με την περίπτωση και την ανταπόκριση στη θεραπεία. Μετά από θεραπεία σε μια συγκεκριμένη περιοχή αναμένεται ήπιος ερεθισμός του δέρματος και εκχυμώσεις στο δέρμα (μελανιές), που εξαφανίζονται σε 15-20 ημέρες. Για σωστή εκτίμηση του αποτελέσματος σε μια συγκεκριμένη περιοχή απαιτείται χρονικό διάστημα τουλάχιστον 4 εβδομάδων.

Τι είναι η σκληροθεραπεία;

Σκληροθεραπεία των ευρυαγγειών ονομάζουμε τη συστηματική εξάλειψη των ευρυαγγειών με έγχυση σκληρυντικών ουσιών που προκαλούν ελεγχόμενη βλάβη στο ενδοθήλιο (εσωτερική επένδυση) των ευρυαγγειών, με αποτέλεσμα η φλέβα να μετατρέπεται σε ινώδη χορδή και να απορροφάται.

Η νεότερη από τις σκληρυντικές ουσίες, η οποία και χρησιμοποιείται στο Ιατρείο μας, ονομάζεται πολιδοκανόλη. Είναι εξαιρετικά αποτελεσματική, ανώδυνη και με σπάνιες επιπλοκές. Η έγχυσή της γίνεται με ειδική, πολύ λεπτή βελόνα, που δεν προκαλεί πόνο.

Ήπια ενόχληση μπορεί να γίνεται κάποιες φορές αισθητή κατά την διάρκεια της έγχυσης της ουσίας. Η ίδια η πολιδοκανόλη είναι ήπιο αναισθητικό φάρμακο κάνοντας τις συνεδρίες σκληροθεραπειών πολύ καλύτερα ανεκτές και αποτελεσματικές σε σχέση με παλαιότερα φάρμακα.

Η σκληροθεραπεία με αφρό αποτελεί παραλλαγή της κλασσικής σκληροθεραπείας κατά την οποία η σκληρυντική ουσία μετατρέπεται σε αφρό πριν την έκχυσή της στην παθολογική φλέβα. Η δημιουργία αφρού πολλαπλασιάζει τη δράση του φαρμάκου μέσα στην φλέβα επιτρέποντας τη θεραπεία για μεγάλες ευρυαγγείες και για τις δικτυωτές (reticular) φλέβες οι οποίες είναι οι μεγαλύτερες σε μέγεθος φλέβες που τροφοδοτούν τις ευρυαγγείες με αίμα. Όπως και στην κλασσική σκληροθεραπεία η χορήγηση του αφρού γίνεται με ειδικές, πολύ λεπτές, ανώδυνες βελόνες, με την διαφορά ότι σχεδόν πάντα απαιτείται ειδικός LED φωτισμός από κάποιο ειδικό οπτικό βοήθημα (Veinlite).

Πως γίνεται η θεραπεία των ευρυαγγειών με laser;

Η χρήση δερματικού laser για την εξάλειψη των ευρυαγγειών είναι μια πολύ καλή θεραπευτική επιλογή, όταν εφαρμόζεται στις σωστές φλέβες και στην σωστή φάση των θεραπειών. Οι ευρυαγγείες, τις περισσότερες των περιπτώσεων τροφοδοτούνται από μεγαλύτερες παρακείμενες φλέβες που ονομάζονται δικτυωτές. Οι δικτυωτές φλέβες δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά με το δερματικό laser, γιατί είναι πιο βαθειές σε σχέση με τις ευρυαγγείες και η ακτινοβολία laser δεν μπορεί να φθάσει στο βάθος που αυτές βρίσκονται!

Επιπλέον, οι δικτυωτές φλέβες πρέπει να αντιμετωπίζονται πριν από τις ευρυαγγείες που τροφοδοτούν, διαφορετικά το αποτέλεσμα δεν θα είναι καλό. Η συνδιασμένη θεραπεία σκληροθεραπείας για τις δικτυωτές φλέβες με δερματικό laser για την αντιμετώπιση των μικρών επιφανειακών ευρυαγγειών, είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική.

Τι είναι η θεραπεία των ευρυαγγειών με θερμοπηξία;

Η θερμοπηξία αποτελεί την πιο νέα από τις τεχνικές που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση των ευρυαγγειών, επιδεικνύοντας εντυπωσιακά αποτελέσματα στις ευρυαγγείες μικρής διαμέτρου. Η συσκευή θερμοπηξίας παράγει κύματα υψηλής συχνότητας (4MHz) και μέσω μιας πολύ λεπτής βελόνας αποδίδει θερμική ενέργεια στην φλέβα, με παλμικό τρόπο, προκαλώντας εστιασμένη θερμοπηξία. Το αποτέλεσμα είναι να διακόπτεται η ροή του αίματος μέσα στην φλέβα και αυτή να συρρικνώνεται, χωρίς κανένα κίνδυνο βλάβης για την επιδερμίδα ή τους παρακείμενους ιστούς. Οι ευρυαγγείες "σβήνουν" αμέσως μετά την εφαρμογή και μέσα στα επόμενα λεπτά εμφανίζεται μία δερματική αντίδραση, εντονότερη στα σημεία των παρακεντήσεων. Η δερματική αντίδραση υποχωρεί σταδιακά και εξαφανίζεται πλήρως μέσα σε 1-2 εβδομάδες.

Η μέθοδος είναι ταχύτατη και πολύ καλά ανεκτή από τον ασθενή. Σε 15-20 λεπτά μπορούν να αντιμετωπιστούν φλέβες συνολικού μήκους περίπου ενός μέτρου. Η θερμοπηξία δεν μπορεί να αντικαταστήσει την σκληροθεραπεία στο επίπεδο των πιο μεγάλων δικτυωτών φλεβών, αποτελεί όμως άριστη επιλογή για τις μικρές ευρυαγγείες ως μονοθεραπεία, ή σε συνδυασμό με σκληροθεραπεία.

Στα πλεονεκτήματα της θερμοπηξίας περιλαμβάνονται:

· Η γρήγορη και αποτελεσματική θεραπεία μικρών ευρυαγγειών σε κάθε τύπο δέρματος και κάθε περιοχή (ακόμα και στο πρόσωπο ή στην περιοχή των αστραγάλων, όπου η σκληροθεραπεία μπορεί να παρουσιάσει επιπλοκές).

  • Η θεραπεία ακόμη και των πιο λεπτών ευρυαγγειών (0,1mm).
  • Δεν απαιτεί περίδεση μετά την θεραπεία ή προφύλαξη από τον ήλιο.
  • Η χρήση της σε κάθε εποχή του χρόνου.
  • Δεν ενέχει κινδύνους πρόκλησης αλλεργιών ή άλλων δερματικών βλαβών (αποχρωματισμοί, εγκαύματα ή νέκρωση).

Τελικά, ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να απαλλαγώ από τις ευρυαγγείες;

Κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή και το καλύτερο αποτέλεσμα προκύπτει από τον κατάλληλο συνδυασμό των παραπάνω θεραπειών. Η εξειδικευμένη διάγνωση του προβλήματος, η καλή επικοινωνία μεταξύ Ιατρού και ασθενή, οι ρελαστικές προσδοκίες του ασθενούς και η καλή χρήση των ενδεδειγμένων τεχνικών από εξειδικευμένο ιατρό, μπορεί να προσφέρει άριστο αποτέλεσμα. Συμπερασματικά:

  • Ο υπερηχογραφικός έλεγχος (triplex) των κεντρικών φλεβικών στελεχών του επιπολής φλεβικού δικτύου είναι (σχεδόν πάντα) απαραίτητος για την λεπτομερή διάγνωση του προβλήματος.
  • Σε περίπτωση ανεπάρκειας κεντρικών φλεβικών στελεχών, η θεραπεία τους πρέπει να προηγείται της θεραπείας των ευρυαγγειών.
  • Η σκληροθεραπεία αποτελεί την βάση θεραπείας των ευρυαγγειών, ιδιαίτερα στις πρώτες συνεδρίες, όπου αντιμετωπίζονται οι μεγαλύτερες διαμέτρου ευρυαγγείες.
  • Το δερματικό laser και η θερμοπηξία συνδυάζονται με τη σκληροθεραπεία επιτρέποντας την αισθητική ολοκλήρωση των θεραπειών.


Τι θα πρέπει να προσέξω μετά τη θεραπεία;

Μετά από μία συνεδρία θεραπείας ευρυαγγειών είναι ανάγκη ο ασθενής να φορέσει κάλτσα διαβαθμισμένης συμπίεσης ή να τοποθετηθεί ελαστικός επίδεσμος στο πόδι, που θα χρειαστεί να παραμείνει για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, ανάλογα με το μέγεθος των φλεβών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία.

Εξαίρεση της χρήσης συμπίεσης αποτελεί η συνεδρία θερμοπηξίας, η οποία εφαρμόζεται σε μικρού μεγέθους ευρυαγγείες.

Ακριβώς μετά το τέλος της συνεδρίας, ο ασθενής επιβάλλεται να περπατήσει για τουλάχιστον 20 λεπτά, ιδιαίτερα αν έχει προηγηθεί σκληροθεραπεία δικτυωτών φλεβών ή μεγάλων ευρυαγγειών.

Το μπάνιο δεν απαγορεύεται, αλλά πρέπει να γίνεται χρήση χλιαρού νερού και να αποφεύγονται τα θερμά λουτρά ή η σάουνα για μία εβδομάδα περίπου.

Επίσης πρέπει να αποφεύγεται η έκθεση στην ηλιακή και την υπεριώδη ακτινοβολία για 2 εβδομάδες. Η άσκηση και οι καθημερινές δραστηριότητες επιτρέπονται άμεσα μετά την κάθε συνεδρία, ενώ η έντονη σωματική άσκηση επιτρέπεται μετά από μία εβδομάδα.

Ποιοι οι κίνδυνοι από την σκληροθεραπεία;

Η πιο συχνή παρενέργεια της σκληροθεραπείας είναι η τοπική ερυθρότητα και ένα τοπικό οίδημα στην περιοχή της ενέσεως, που κάποιες φορές μπορεί να συνοδεύεται και από ήπιο αίσθημα κνησμού. Η δερματική αυτή αντίδραση υποχωρεί από μόνη της, συνήθως μέσα σε λίγες ώρες. Αρκετά συχνή είναι και η εμφάνιση εκχύμωσης (μελανιάς) ή και καφέ απόχρωσης (μελάγχρωση) του δέρματος κατά την πορεία της φλέβας, που υποβλήθηκε σε σκληροθεραπεία.

Η μελάγχρωση συνήθως υποχωρεί από μόνη της σε χρονικό διάστημα που κυμαίνεται από λίγες ημέρες ή και μήνες. Σωστό είναι να αποφεύγουμε την έκθεση στον ήλιο μέχρι αυτή να υποχωρήσει.

Σε ποσοστό μικρότερο του 1% ενδέχεται να επιμείνει για περισσότερο από χρόνο ή και να μην υποχωρήσει ποτέ τελείως. Οι αλλεργικές αντιδράσεις με τα νεώτερα φάρμακα (όπως η πολιδοκανόλη) είναι εξαιρετικά σπάνιες και μπορεί να ελεγχθούν πλήρως. 'Άλλες παρενέργειες της σκληροθεραπείας θεωρούνται πάρα πολύ σπάνιες, αλλά επικοινωνήστε με τον γιατρό σας αν: παρατηρήσετε την δημιουργία πληγής ή πρηστούν απότομα τα πόδια σας.

Νικόλαος Τσεκούρας - Αγγειοχειρουργός

Νικόλαος Τσεκούρας - Αγγειοχειρουργός

Μιλτιάδου 1,
Κηφισιά
14562
Τηλ : (+30) 210 - 6215855,
Κιν. (+30) 697 - 7741191
www.dr-tsekouras.gr
Email: nikos@dr-tsekouras.gr,

Μοιραστείτε το