Υποχονδρία: τα συμπτώματα μιας διαταραχής που πρέπει να αναγνωρίζετε

Όλοι γνωρίζουμε κάποιον στο κοινωνικό μας περιβάλλον που τον χαρακτηρίζουμε «υποχόνδριο», καθώς τον χαρακτηρίζει η μόνιμη φοβία για τις ασθένειες και η διαρκής ανησυχία για την κατάσταση της υγείας του. Αν και σε πρώτο επίπεδο αυτή η κατάσταση μπορεί να μην ακούγεται ανησυχητική (και ίσως κάπως αστεία), ωστόσο η υποχονδρία είναι μια σοβαρή ψυχική ασθένεια που επηρεάζει κάθε πτυχή της καθημερινότητας ενός ανθρώπου (κοινωνικές, εργασιακές και προσωπικές σχέσεις).

Τα βασικότερα σημάδια που υποδηλώνουν πως κάποιος έχει τάση  να γίνει υποχόνδριος είναι τα εξής:

  • Έχει την πεποίθηση-εμμονή πως είναι άρρωστος και θα του συμβεί κάτι κακό.
  • Η ανησυχία για την υγεία επηρεάζει σημαντικά την καθημερινότητα και αναδιαμορφώνει τη συμπεριφορά του ατόμου στον χώρο εργασίας, στην οικογένεια, στις κοινωνικές και προσωπικές σχέσεις.
  • Το άτομο αναζητά διαρκώς πληροφορίες στο Google για κάθε λογής πάθηση, προσπαθώντας να κάνετε αυτοδιάγνωση της ασθένειάς που νομίζει πως έχει.
  • Δεν πιστεύει τις διαβεβαιώσεις των γιατρών ότι είναι υγιής και ψάχνει συνεχώς λόγους για δεύτερες και τρίτες γνώμες.
  • Η κατάσταση της υγείας του είναι το μόνιμο θέμα συζήτησης, το οποίο γίνεται καθημερινή εμμονή και μόνιμη συζήτηση.
  • Κάποιες φορές το άγχος προκαλεί σωματικά συμπτώματα, όπως πόνο στο στήθος, φτερούγισμα στην καρδιά, ζαλάδες, ξηροστομία, ή μούδιασμα. Οι κρίσεις πανικού μπορεί επίσης να είναι φυσική συνέπεια της υποχονδρίας.
  • Το άτομο που πάσχει από υποχονδρία συνδέει και τον πιο μικρό και ασήμαντο πόνο με βαθύτερες και σοβαρές φανταστικές αιτίες και έτσι ξεκινά πάλι ο φαύλος κύκλος και η αδιάκοπη ανησυχία.
  • Νιώθει αποκομμένος από τον κοινωνικό περίγυρο και πως δεν μπορεί να συνυπάρξει εύκολα με άλλους ανθρώπους, οι οποίοι δεν τον καταλαβαίνουν. Έτσι αποφεύγει προσκλήσεις, κοινωνικές δραστηριότητες ή συγκεκριμένα μέρη από φόβο ότι θα αρρωστήσει. Εύλογα καταλαβαίνει κάποιος πως αυτή η κατάσταση οδηγεί σε κοινωνική απομόνωση και μοναξιά.

Η υποχονδρία χρειάζεται αντιμετώπιση από ψυχολόγο ο οποίος, αρχικά, θα πρέπει να βρει έναν τρόπο να εξηγήσει στο άτομο που πάσχει ποια είναι ακριβώς η κατάστασή του και εν συνεχεία να μειώσει το άγχος και τους παράλογους φόβους του.

Μοιραστείτε το