Πώς προήλθε αυτό το συμπέρασμα; Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Σάρεϊ, με επικεφαλής τον καθηγητή νευροαπεικόνισης και γνωσιακής νευροεπιστήμης Μπέρτραμ Όπιζ, σύμφωνα με τη βρετανική Guardian, μελέτησαν με λειτουργική μαγνητική τομογραφία (fMRI) τους εγκεφάλους 20 ανθρώπων καθώς αυτοί έβλεπαν 20 διαφορετικές εικόνες τοπίων, σπιτιών, αντικειμένων κ.ά. Η αναζήτηση αυτή δεν είναι μια σύγχρονη ανάγκη, καθώς στο παρελθόν ο Άγγλος ποιητής Ουίσταν Χιου Ώντεν είχε βαπτίσει αυτή την αντίδραση ως «τοποφιλία», προκειμένου να περιγράψει την ιδιαίτερη συναισθηματική έλξη που μπορεί δημιουργεί ένας τόπος σε έναν άνθρωπο.
Η θέαση ορισμένων τοπίων ήταν η αφορμή για εντονότερη εγκεφαλική δραστηριότητα και όχι η θέαση αντικείμενων, δημιουργώντας δραστηριότητα ειδικά στην αμυγδαλή, την περιοχή-κλειδί του εγκεφάλου για τη δημιουργία συναισθηματικών αντιδράσεων. Το 86% των συμμετεχόντων δήλωσαν «αυτό το μέρος αποτελεί κομμάτι του εαυτού μου», το 79% είπαν «με ελκύει αυτό το μέρος» και το 60% ανέφεραν «εδώ νιώθω ασφαλής».
Η έρευνα συνδυάστηκε και με συνεντεύξεις σε βάθος καθώς και με έρευνα μέσω διαδικτύου σε ένα δείγμα 2.000 ανθρώπων. Το γενικό συμπέρασμα είναι πως η έκθεση σε μέρη και τοπία δημιουργούν συναισθηματική ασφάλεια, ηρεμία και ενισχύουν την αίσθηση της ολοκλήρωσης. Αυτά τα συναισθήματα δεν γεννιούνται στη θέα αντικειμένων.
Εσείς έχετε ένα αγαπημένο μέρος που σας γεννά ψυχική ηρεμία και σιγουριά;
