Παγκόσμια ελληνική πρωτιά στη θεραπεία γιγάντιας, παθολογικής φλέβας.

Με επιτυχία αντιμετωπίστηκε η μεγαλύτερη παθολογική φλέβα που έχει καταγραφεί παγκοσμίως, σε ασθενή με κιρσούς των κάτω άκρων. Η επέμβαση πραγματοποιήθηκε με ειδικό ενδοφλεβικό λέιζερ από τον Αγγειοχειρουργό κ. Νικόλαο Τσεκούρα, στο νοσοκομείο ΙΑΣΩ GENERAL.

Η ασθενής, ηλικίας 66 ετών, προσήλθε με εκτεταμένους και μεγάλου μεγέθους κιρσούς στο δεξί κάτω άκρο. Η ασθενής όχι μόνο παρουσίαζε εντονότατη συμπτωματολογία από την νόσο, αλλά ήταν και υψηλού καρδιολογικού κινδύνου με σαφή αντένδειξη για χορήγηση γενικής ή ραχιαίας αναισθησίας. Το ιατρικό ιστορικό της περιελάμβανε δύο πρόσφατες, μη επιτυχημένες, προσπάθειες θεραπείας των κιρσών της, σε διαφορετικό αγγειοχειρουργικό κέντρο, όπου διενεργήθηκε απόπειρα ενδοαυλικής θεραπείας με ραδιοσυχνότητες.

Η παθολογική φλέβα (μείζων σαφηνής φλέβα) στο πάνω τμήμα του μηρού έφτανε σε μέγεθος τα 4 εκατοστά (40 χιλιοστά). Πρόκειται για ένα εξαιρετικά μεγάλο μέγεθος όταν η μέση διάμετρος μιας φυσιολογικής φλέβας, σε αυτή την περιοχή, είναι μόλις τα 4-5 χιλιοστά! Πρόκειται, δηλαδή, για μια διόγκωση της φλέβας σε μέγεθος 8-10 φορές μεγαλύτερο του φυσιολογικού!

Ο επιτυχής αποκλεισμός της γιγάντιας αυτής παθολογικής φλέβας πραγματοποιήθηκε με την χρήση ειδικού ενδοαυλικού (ενδοφλεβικού) λέιζερ, υπό τοπική αναισθησία. Η υποχώρηση των συμπτωμάτων ήταν πλήρης όπως και η εξαφάνιση των μεγάλων και εκτεταμένων κιρσών. Η επέμβαση ήταν ανεπίπλεκτη και η παθολογική φλέβα παραμένει πλήρως αποκλεισμένη, 4 μήνες μετά από την επέμβαση.

Η θεραπεία των κιρσών στα κάτω άκρα συνίσταται στην καταστροφή των παθολογικών φλεβικών τμημάτων που δημιουργούν τους κιρσούς, αφού, φυσικά, αυτά εντοπιστούν με ακρίβεια. Η πλέον, ενδεδειγμένη θεραπεία σήμερα, είναι η ενδοφλεβική θεραπεία με λέιζερ, όπου τα παθολογικά φλεβικά τμήματα καταστρέφονται με την θερμική ενέργεια που εκπέμπει μία οπτική ίνα λέιζερ. Τα πλεονεκτήματα της θεραπείας με λέιζερ είναι αδιαμφισβήτητα, ιδιαίτερα σε σχέση με την παλαιά τεχνική της ανοιχτής επέμβασης (σαφηνεκτομής), με αποτέλεσμα, σε σύγχρονα κέντρα, με εκτεταμένη εμπειρία, η κλασική χειρουργική θεραπεία των κιρσών να έχει ουσιαστικά εγκαταλειφτεί.

Με δεδομένη την κλινική αποτελεσματικότητα του λέιζερ στη θεραπεία των κιρσών, συχνά η συζήτηση στην παγκόσμια επιστημονική κοινότητα, εστιάζεται στην αποτελεσματικότητα του στις υπερβολικά διογκωμένες παθολογικές φλέβες που παρατηρείτε σε ένα πράγματι μικρό ποσοστό των ασθενών με φλεβική ανεπάρκεια. Σε αντίθεση με άλλες ενδοφλεβικές τεχνικές, το μεγάλο μέγεθος της παθολογικής φλέβας δεν αποτελεί απόλυτη αντένδειξη (οδηγία της Αμερικάνικης Φλεβολογικής και Αγγειοχειρουργικής Εταιρείας από το 2011) για την εφαρμογή της μεθόδου, αλλά σχετική. Αυτό σημαίνει ότι η επιλογή της θεραπείας με λέιζερ είναι ανεξάρτητη από το μέγεθος της παθολογικής φλέβας και μπορεί να εφαρμοστεί, ακόμη και σε πολύ μεγάλες φλέβες. Όμως, πάνω από τα 2,5 εκατοστά διάμετρο της παθολογικής φλέβας, ενώ η εφαρμογή του λέιζερ δεν απαγορεύεται, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος αποτυχίας και, έτσι, απαιτείται σημαντική εμπειρία για την εφαρμογή της μεθόδου.

«Παρά το γεγονός, λοιπόν, ότι πάνω από το όριο των 2,5 εκατοστών η χρήση του ενδοαυλικού λέιζερ για την θεραπεία των κιρσών εμπεριέχει σκεπτικισμό, έχουν αναφερθεί περιπτώσεις επιτυχούς αποκλεισμού παθολογικής φλέβας, από πολύ έμπειρους χειριστές του λέιζερ, πάνω από αυτό το όριο, κοντά στα 3 εκατοστά. Όμως, από όσο γνωρίζουμε, σύμφωνα με την τρέχουσα παγκόσμια βιβλιογραφία, αλλά και μετά από επικοινωνία με τον Πρόεδρο της Αμερικάνικης Φλεβολογικής Εταιρείας (Δρ . Fedor Lurie), δεν έχει περιγραφεί ποτέ επιτυχής ενδοαυλική θεραπεία με λέιζερ με την παθολογική φλέβα να είναι κοντά στα 4,0 εκατοστά», σημειώνει ο Αγγειοχειρουργός Ν. Τσεκούρας.

«Το αποτέλεσμα της επέμβασης, 4 μήνες μετά, παραμένει άριστο. Φαίνεται ότι η πρόοδος της εμπειρίας στη χρήση της τεχνικής μπορεί να οδηγήσει σε εξαιρετικά αποτελέσματα, ακόμα και σε ακραίες περιπτώσεις. Φυσικά, η παρακολούθηση της ασθενούς σε βάθος χρόνου είναι πολύ μεγάλης σημασίας, προκειμένου να καταγραφεί η διάρκεια του αποτελέσματος. Η μελέτη του περιστατικού συνεχίζεται», καταλήγει ο Αγγειοχειρουργός.

nikolaos.tsekouras

 

Μοιραστείτε το