Τι γνωρίζετε για τη Μεθοριακή Διαταραχή Προσωπικότητας (ΜΔΠ);

Έχετε ακούσει ποτέ τον όρο "Μεθοριακή Διαταραχή Προσωπικότητας (ΜΔΠ)";  Πρόκειται για μια  ψυχική ασθένεια που ανήκει στην ομάδα των ψυχικών ασθενειών, με την ονομασία "διαταραχές της προσωπικότητας".

Η ΜΔΠ θεωρείται ένα σύνολο συμπτωμάτων που περιλαμβάνει τόσο προβλήματα ψυχικής διάθεσης (νευρώσεις), όσο και στρεβλώσεις της πραγματικότητας (ψυχώσεις). Πιστεύεται, ότι, ως ασθένεια, είναι στο μεταίχμιο μεταξύ των νευρώσεων και των ψυχώσεων και από εκεί πηγάζει και η ονομασία της (“μεθοριακή”, δηλαδή “στο μεταίχμιο”, οριακή).

Συγκεκριμένα, η Μεθοριακή Διαταραχή Προσωπικότητας σχετίζεται με ένα μοτίβο ασταθούς τρόπου που ο ασθενής κρίνει τον εαυτό του, αισθάνεται και συμπεριφέρεται στους άλλους.  Η κατάσταση αυτή  δημιουργεί εμπόδια στη  φυσιολογική συμπεριφορά του ατόμου, ως μέρος του κοινωνικού συνόλου και φυσικά επηρεάζει αρνητικά την προσωπική ζωή του ανθρώπου που πάσχει. Επίσης, όπως και με άλλες διαταραχές της προσωπικότητας, ο ασθενής είναι συνήθως έφηβος ή ενήλικας, προτού είναι εφικτό να διαγνωστεί επισήμως και να πληρεί όλα τα κριτήρια για ΜΔΠ, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται στον ιστότοπο medicinenet.com.

Οι ειδικοί επιβεβαιώνουν πως πρόκειται για μια πάθηση που αφορά και τα δυο φύλα ενώ έχει διαπιστωθεί πως η συχνότητα με την οποία εμφανίζεται είναι σημαντικά υψηλότερη από ό,τι εθεωρείτο μέχρι πρόσφατα.

Τα βασικά συμπτώματα

Για να γίνει διάγνωση σε άτομο με Μεθοριακή Διαταραχή Προσωπικότητας, πρέπει να διαπιστωθούν τα περισσότερα από τα ακόλουθα συμπτώματα:

⦁ Παραμορφωμένη εικόνα του εαυτού του/της, με την έννοια ότι μπορεί δραστικά και γρήγορα να αλλάξει τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τι του/της αρέσει, τι αντιπαθεί, ποια είναι τα δυνατά του/της σημεία, τι στόχους έχει και τις βασικές του/της αξίες ως άτομο, ακόμη και στο σημείο να τον/την καταλαμβάνουν αισθήματα αναξιότητας.

⦁ Αυξημένη παρορμητικότητα (το άτομο τείνει να δράσει προτού σκεφτεί). Αυτό οδηγεί σε τάσεις αυτοκαταστροφής (π.χ., ακραίες σεξουαλικές συμπεριφορές, ακραίες διατροφικές επιλογές, επικίνδυνη οδηγική συμπεριφορά, χρήση ουσιών).

⦁ Άπότομες εναλλαγές διάθεσης  (π.χ., σοβαρή κατάθλιψη, ενοχή, θυμός, ευερεθιστότητα, χαρά, ευφορία, άγχος, κρίσεις πανικού) που σχετίζονται, ή πυροδοτούνται από το στρες, όσο μικρό και αν είναι αυτό.

⦁ Επανειλημμένα ασταθείς σχέσεις, υπό την έννοια ότι τα άτομα με αυτή τη διαταραχή επανειλημμένα, γρήγορα και δραστικά αλλάζουν άποψη για τον/την σύντροφό τους. Έτσι, την μία στιγμή θεωρούν την σχέση τους “τέλεια” (την εξιδανικεύουν) και την επόμενη την θεωρούν κακή, ή σχεδόν άχρηστη (την υποτιμούν).

⦁ Επαναλαμβανόμενες τάσεις αυτό-ακρωτηριασμού, σκέψεις αυτοκτονίας, αυτοκτονική συμπεριφορά, απειλές για αυτοτραυματισμό κλπ.

⦁ Χρόνιο, επίμονο αίσθημα “κενού”. Λένε διαρκώς ότι αισθάνονται “άδειοι”.

⦁ Ακατάλληλη, έντονη συμπεριφορά εχθρότητας ή θυμού, έλλειψη αυτοσυγκράτησης, ή δυσκολίες να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους.

⦁ Παροδικές, παρανοϊκές σκέψεις ή “κενά μνήμης”, που σχετίζονται με το στρες.

⦁ Απεγνωσμένες προσπάθειες να αποφύγουν τη μοναξιά, ή την εγκατάλειψη, είτε αυτή είναι πραγματική, είτε φανταστική.

Η διάγνωση και η θεραπεία της πάθησης γίνεται από τον ψυχίατρο, ο οποίος είναι ο μόνος αρμόδιος για να εκτιμήσει τη σοβαρότητα της εκάστοτε περίπτωσης.

Μοιραστείτε το