Μοναξιά και τρίτη ηλικία: Ένα παγκόσμιο πρόβλημα υγείας

Η μοναξιά, ειδικά στις μεγαλύτερες ηλικίες, αναδύεται ως ένα παγκόσμιο πρόβλημα σε κοινωνίες σε όλον τον κόσμο. Με βάση επίσημα στοιχεία από υγειονομικές υπηρεσίες πολλών χωρών, οι ηλικιωμένοι που αντιμετωπίζουν μοναξιά εμφανίζουν περισσότερα προβλήματα υγείας και έχουν μεγαλύτερη ανάγκη για ειδική περίθαλψη.

Είναι λογικό η τρίτη ηλικία να νιώθει περισσότερη μοναξιά καθώς η ζωή μπαίνει σε πιο αργούς και λιγότερο απαιτητικούς ρυθμούς:  τα παιδιά έχουν μεγαλώσει και έχουν κάνει τη δική τους ζωή, ο εργασιακός βίος έχει ολοκληρωθεί, ο κοινωνικός κύκλος συρρικνώνεται λόγω βιολογικών ή κοινωνικών παραγόντων, ενώ διάφορα προβλήματα υγείας κάνουν πιο αγχωτική την καθημερινότητα. Πώς όμως επηρεάζει αυτή η μοναξιά τους ανθρώπους και ιδίως τους ηλικιωμένους;

Με βάση πρόσφατη αμερικάνικη μελέτη σε ενήλικες άνω των 50 ετών οι οποίοι απεβίωσαν κατά το διάστημα 2004-2014 (και για τους οποίους είχε διαπιστωθεί μέσω έρευνας πως βίωναν μοναξιά), αποδείχτηκε πως, σε σύγκριση με συνομηλίκους τους με αυξημένη κοινωνική ζωή, το γήρας τους συνοδεύτηκε από περισσότερα προβλήματα και η ανάγκη για ειδική περίθαλψη στην τελευταία φάση της ζωής τους ήταν πιο άμεση και επιτακτική.

Τα ευρήματα της μελέτης δημοσιεύθηκαν στο «Journal of the American Geriatrics Society» και σύμφωνα με αυτά, το 1/3 από τους 2,896 συμμετέχοντες στην έρευνα δήλωνε πως βιώνει διαρκώς το αίσθημα της μοναξιάς. Σε αυτό το μέρος του δείγματος, πέρα από τις αυξημένες πιθανότητες εμφάνισης συμπτωμάτων επιβαρυντικών για την υγεία τους κατά το βαθύ γήρας, οι μοναχικοί συμμετέχοντες ήταν πιθανότερο να χρειαστούν ειδική περίθαλψη κατά τα δύο τελευταία χρόνια της ζωής τους σε σύγκριση με τους ανθρώπους που δεν βίωναν μοναξιά (35,5% έναντι του 29,4%) ενώ σημείωσαν υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας σε νοσοκομεία και κλινικές ( 18,4% έναντι 14,2%).

«Η μοναξιά είναι ένα διαδεδομένο ψυχοκοινωνικό φαινόμενο με βαθιές συνέπειες στην υγεία και τη συνολική ευημερία των ηλικιωμένων ενηλίκων, τόσο κατά τη της διάρκεια ζωής τους όσο και προς το τέλος οπότε κορυφώνεται», δήλωσε η επικεφαλής της έρευνας Δρ Nauzley Abedini, MD, MSc, στο Πανεπιστημίου του Michigan.

Οι φορείς υγείας αλλά και άλλοι κοινωνικοί φορείς θα πρέπει να αναθεωρήσουν και να επανασχεδιάσουν τον τρόπο που αντιμετωπίζεται η τρίτη ηλικία στην κοινωνική ζωή, δημιουργώντας διεξόδους, ειδικά για τους μοναχικούς ανθρώπους.

Μοιραστείτε το